Convalecencia

Convaleciches nos meus pensamentos
trece meses de caídas,
de carreiras ás agochadas.
Prendícheste na voz de min,
de min loitabas cara a terra.
Ata a noite eras só pegada,
reminiscencia de un boicot
na guerra fraticida.
Nas noites alzábaste coma
un mimo de face seria.
Quedabas constelado nas meniñas das estrelas
pegando patadas no ventre da mar aberta.
Ti, en coma activo,
eu, en trance de espera.