Convaleciches nos meus pensamentos
trece meses de caídas,
de carreiras ás agochadas.
Prendícheste na voz de min,
de min loitabas cara a terra.
Ata a noite eras só pegada,
reminiscencia de un boicot
na guerra fraticida.
Nas noites alzábaste coma
un mimo de face seria.
Quedabas constelado nas meniñas das estrelas
pegando patadas no ventre da mar aberta.
Ti, en coma activo,
eu, en trance de espera.
26 febrero 2005
perdida
Eu non te quero derruido.
Certo que te busco
Durmido.
Cando as gotas de cianuro.
Certo que te amo
Soñado.
Penso nas noites que estremecen.
Certo que te sinto
lonxano.
Deixáchesme no relato.
Perdida,
Borrado.
Certo que te busco
Durmido.
Cando as gotas de cianuro.
Certo que te amo
Soñado.
Penso nas noites que estremecen.
Certo que te sinto
lonxano.
Deixáchesme no relato.
Perdida,
Borrado.
23 febrero 2005

Fue a conciencia pura,
que perdí tu amor
nada más que por salvarte.
Hoy me odias..... y yo feliz
me arrincono pa´ llorarte.
El recuerdo que tendrás de mí será horroroso,
me verás siempre golpeándote como un malvado,
y si supieras bien, que generoso
tu gran amor.
Sol de mi vida, fui un fracasado
y en mi caída
busqué dejarte a un lado,
porque te quise tanto, tanto
que al rodar para salvarte
solo supe hacerme odiar.
Hoy después de un año atroz te vi pasar
Me mordí pa´ no llamarte.
Ibas linda como un sol
Se paraban pa´ mirarte.
Yo no sé si el que te tiene así, se lo merece,
Solo sé que en la miseria cruel que te ofrecí,
me justifica él verte hecha una reina
que vivirá mejor lejos de mí.....
Sol de mí vida fui un fracasado
y en mi caída busque dejarte a un lado,
porque te quise tanto, tanto
que al rodar para salvarte
solo supe hacerme odiar......
aNeLiM
Suscribirse a:
Entradas (Atom)





